آب مقطر،تصفیه شده،قلیایی ومعدنی
دانستنیها

تفاوت های آب مقطر،قلیایی،معدنی،اسیدی وتصفیه شده

تفاوت های آب مقطر،قلیایی،معدنی،اسیدی وتصفیه شده

آب مقطر

آبی است که با استفاده از روشی به نام تقطیر که H2O خالص از آلاینده های آن جدا می شود ، تصفیه شده است.
این با جوشاندن آب به بخار ، و سپس متراکم شدن بخار به یک مایع در یک ظرف متفاوت ساخته می شود.
آب مقطر برای نوشیدن بی خطر تلقی می شود.
این یکی از خالص ترین اشکال آب موجود است ، بنابراین خطرات سلامتی بسیار کمی در ارتباط با آن وجود دارد.

اما این سوال اصلی است: آیا باید آب مقطر بنوشید؟
برخی از مردم ادعا می کنند که آب مقطر می تواند بدن شما را سم زدایی کند به گونه ای که انواع دیگر آب تصفیه شده نمی تواند از آن استفاده کند ، اگرچه شواهد زیادی برای اثبات این نظریه وجود ندارد
همچنین ، اگرچه تقطیر از شر آلودگی ها خلاص می شود ، اما مواد معدنی سالم مانند کلسیم و منیزیم را که در آب لوله کشی وجود دارد نیز از بین می برد.
نکته منفی دیگر در نوشیدن آب مقطر فقط این است که ممکن است مواد معدنی را برای حفظ تعادل از بدن شمااز بین ببرد.
این مسئله به خصوص در مورد دندان های شما نگران کننده است.
اگر رژیم شما از قبل سرشار از مواد معدنی است ، واقعاً لازم نیست نگران این اثر بالقوه باشید.
اما ، اگر هر روز غذاهای متنوعی مصرف نمی کنید ، ممکن است بخواهید نوع دیگری از آب آشامیدنی را انتخاب کنید.

بنابراین چه تفاوتی بین آب مقطر و تصفیه شده وجود دارد؟ همچنین ، آب چشمه چیست ؟!
آب تصفیه شده برای از بین بردن هرگونه آلودگی یا آلودگی طبیعی یا غیر طبیعی تصفیه یا پردازش شده است،
بنابراین آب مقطر نوعی آب تصفیه شده است.
همانطور که می دانیم آب مقطر آبی است که از طریق تقطیر تصفیه شده است.
در این فرآیند ، آب به بخار تبدیل می شود و سپس دوباره به مایع تبدیل می شود.

H
آب چشمه

از یک منبع زیرزمینی می آید و به سطح زمین رسیده است.
این نوع آب چندین مرحله از فیلتراسیون را پشت سر می گذارد ، اما مواد معدنی موجود در طبیعت را که بر کیفیت و طعم تأثیر می گذارد ، حفظ می کند.
در صورت اولویت بودن خلوص ، آب مقطر بهترین انتخاب است.
به عنوان مثال ، آب مقطر ممکن است برای موارد زیر لازم باشد:
اقدامات پزشکی ، مانند دیالیز.
ماشین آلاتی که ممکن است در اثر تجمع مواد معدنی مسدود شوند ، مانند اتوها یا مرطوب کننده ها.
آب دادن به گل ها.(برخی مطالعات نشان می دهد که دانه های سیراب شده با آب مقطر سریعتر و سالم تر رشد می کنند.)
آکواریوم فقط مطمئن شوید که غذای ماهی شما حاوی مواد معدنی لازم برای سلامتی حیوان خانگی شما است.

ساختارآب

استفاده از آب چشمه

آب قلیایی چیست؟

شاید شما ادعاهای مختلف بهداشتی در مورد آب قلیایی را شنیده باشید.
برخی می گویند این می تواند به کند شدن روند پیری ، تنظیم سطح pH بدن شما و جلوگیری از بیماری های مزمن مانند سرطان کمک کند.
اما دقیقاً آب قلیایی چیست ؟
“قلیایی” موجود در آب قلیایی به میزان pH آن اشاره دارد.
سطح pH عددی است که میزان اسیدی یا قلیایی بودن ماده را در مقیاس 0 تا 14 اندازه گیری می کند.
به عنوان مثال ، چیزی با PH 1 بسیار اسیدی و چیزی با PH 13 بسیار قلیایی است.

آب قلیایی

استفاده ازآب قلیایی

سطح آب قلیایی نسبت به آب آشامیدنی معمولی دارای سطح pH بالاتری است.
به همین دلیل ، برخی از طرفداران آب قلیایی معتقدند که می تواند اسید موجود در بدن شما را خنثی کند.
آب آشامیدنی معمولی به طور کلی دارای pH خنثی 7 است.
آب قلیایی به طور معمول دارای pH 8 یا 9 است.
با این حال ، PH به تنهایی برای انتقال قلیایی قابل توجه به آب کافی نیست.
آب قلیایی همچنین باید حاوی مواد معدنی قلیایی و پتانسیل کاهش منفی اکسیداسیون (ORP) باشد.
ORP توانایی آب است که می تواند به عنوان یک پروتیو یا آنتی اکسیدان عمل کند.
هرچه مقدار ORP منفی باشد ، میزان آنتی اکسیدانی آن بیشتر است.

آیا واقعاً جواب می دهد؟
آب قلیایی تا حدودی بحث برانگیز است.
بسیاری از متخصصان بهداشت می گویند که تحقیقات کافی برای پشتیبانی بسیاری از ادعاهای بهداشتی توسط کاربران و فروشندگان انجام نشده است.
تفاوت در یافته های تحقیق ممکن است مربوط به انواع مطالعات آب قلیایی باشد.
با این حال ، چند مطالعه وجود دارد که نشان می دهد آب قلیایی ممکن است برای برخی شرایط مفید باشد.
به عنوان مثال ، یک مطالعه 2012 Trust Source نشان داد که نوشیدن آب قلیایی با چربی طبیعی با گاز طبیعی و pH 8.8 ممکن است به غیرفعال شدن پپسین ، آنزیم اصلی که باعث ریفلاکس اسید می شود ، کمک کند.
مطالعه دیگری حاکی از آن است که نوشیدن آب یونیزه قلیایی ممکن است برای افرادی که فشار خون ، دیابت و کلسترول بالا دارند ، فوایدی داشته باشد.
یک مطالعه جدیدتر که شامل 100 نفر بود ، تفاوت معنی داری در ویسکوزیته خون کامل را پس از مصرف آب با pH بالا نسبت به آب معمولی بعد از یک تمرین سنگین نشان داد.
ویسکوزیته اندازه گیری مستقیم میزان کارآیی جریان خون در عروق است.
کسانی که آب با pH بالا مصرف کردند ، ویسکوزیته را 6.3 درصد در مقایسه با 3.36 درصد آب آشامیدنی تصفیه شده استاندارد کاهش دادند.
این بدان معنی است که خون با آب قلیایی با کارآیی بیشتری جریان دارد.
این می تواند اکسیژن رسانی را در سراسر بدن افزایش دهد.
با این حال ، فراتر از این مطالعات کوچک ، تحقیقات بیشتری لازم است.
به طور خاص ، تحقیقات برای پاسخ دادن به سایر ادعاهای طرفداران آب قلیایی مورد نیاز است.
علیرغم عدم تحقیقات علمی اثبات شده ، طرفداران آب قلیایی هنوز به فواید پیشنهادی آن برای سلامتی اعتقاد دارند.
این شامل:

  • خواص ضد پیری (از طریق آنتی اکسیدان های مایع که با سرعت بیشتری جذب بدن انسان می شوند)
  • خواص پاکسازی روده بزرگ
  • پشتیبانی از سیستم ایمنی
  • آبرسانی ، سلامت پوست و سایر خواص سم زدایی
  • کاهش وزن
  • مقاومت در برابر سرطان

آنها همچنین استدلال می کنند که نوشیدنی های غیر الکلی ، که به ویژه اسیدی هستند ،
دارای ORP بسیار مثبتی هستند که منجر به بسیاری از مشکلات سلامتی می شود ،
در حالی که آب های یونیزه و قلیایی شده به درستی دارای ORP بسیار منفی هستند.
چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان است و کمی ORP منفی دارد.

آب قلیایی

ساختارآب قلیایی

عوارض جانبی و خطرات احتمالی آب قلیایی
اگرچه آب آشامیدنی قلیایی بی خطر تلقی می شود ، اما ممکن است عوارض جانبی منفی ایجاد کند.
برخی از نمونه های عوارض جانبی منفی شامل کاهش اسیدیته طبیعی معده است که به از بین بردن باکتری ها و دفع سایر عوامل بیماری زای نامطلوب از ورود به جریان خون کمک می کند.
علاوه بر این ، افزایش بیش از حد قلیایی در بدن ممکن است باعث مشکلات دستگاه گوارش و تحریکات پوستی شود.
همچنین قلیایی بودن زیاد ممکن است pH طبیعی بدن را تحریک کرده و منجر به آلکالوز متابولیکی شود ،
این وضعیت ممکن است علائم زیر را ایجاد کند:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • لرزش دست
  • انقباض عضله
  • سوزن سوزن شدن در اندام ها یا صورت
  • گیجی

آلکالوز همچنین می تواند باعث کاهش کلسیم آزاد در بدن شود ،
که می تواند بر سلامت استخوان تأثیر بگذارد.
با این حال ، شایعترین علت هیپوکلسمی ناشی از نوشیدن آب قلیایی نیست ، بلکه داشتن غده پاراتیروئید کم کار است.

طبیعی یا مصنوعی؟
آبی که به طور طبیعی قلیایی است وقتی آب از روی سنگ عبور می کند – مانند چشمه ها –
و مواد معدنی را برمی دارد ، که سطح قلیایی آن را افزایش می دهد.
با این حال ، بسیاری از افرادی که آب قلیایی می نوشند ،
آب قلیایی خریداری می کنند که در یک فرآیند شیمیایی به نام الکترولیز قرار داشته است.

در این روش از محصولی به نام یونیزه کننده برای بالا بردن PH آب معمولی استفاده می شود.
سازندگان یونیزر می گویند که از برق برای جداسازی مولکول های موجود در آب که اسیدی تر یا قلیایی تر هستند استفاده می شود. سپس آب اسیدی از آن خارج می شود.

هنوز هم ، بعضی از پزشکان و محققان می گویند این ادعاها با تحقیقات کیفی تأیید نمی شوند.
کیفیت آب منبع اصلی ، قبل از یونیزاسیون ، برای اطمینان از عدم وجود آلودگی در آب آشامیدنی بسیار مهم است.
برخی از دانشمندان توصیه می کنند قبل از اتصال یونیزر قلیایی ، که می تواند pH را افزایش دهد و مواد معدنی اضافه کند ،
از اسمز معکوس برای تصفیه مناسب آب استفاده شود.
مطالعه منتشر شده توسط سازمان بهداشت جهانی هشدار می دهد در برابر آب آشامیدنی با مقدار مواد معدنی کم ،
که توسط اسمز معکوس ، تقطیر و روش های دیگر (بدون کانی اضافی) به طور منظم ایجاد می شود.
آب لیمو و آهک حتی اگر اسیدی باشند ، حاوی مواد معدنی هستند که می توانند پس از هضم و متابولیسم ،
محصولات فرعی قلیایی ایجاد کنند.
افزودن چندقطره لیمو یا آهک به یک لیوان آب می تواند آب شما را با هضم بدن قلیایی کند.
افزودن قطره های جوش شیرین روش دیگری برای قلیایی سازی آب است.
نوشیدن آب قلیایی طبیعی معمولاً بی خطر تلقی می شود ، زیرا حاوی مواد معدنی طبیعی است.
با این حال ، باید با احتیاط با آب قلیایی مصنوعی احتیاط کنید ،
که احتمالاً مواد معدنی کمتری از PH بالایی که تصور می کنید حاوی مواد معدنی خوب است و حاوی آلاینده هایی است.
همچنین به خاطر داشته باشید ، نوشیدن بیش از حد آب قلیایی ممکن است باعث کمبود مواد معدنی شود.

آب اسیدیته

تعیین اسیدیته وپی اچ آب

آب اسیدی
هر آبی با سطح PH زیر 7 آب اسیدی می باشد.
هر چیزی که بالاتر از 7 باشد قلیایی در نظر گرفته می شود و دقیقاً 7 خنثی قلمداد می شود.

علت اسیدیته در آب چیست؟

این می تواند تعدادی از دلایل طبیعی داشته باشد.
یکی از آنها می تواند ناشی از باران باشد که اسیدی ملایم است و همچنین درختان و ریشه ها و میکروب های خاک که دی اکسید کربن منتشر می کنند و اسید تولید می کنند.
دلایل دیگر می تواند زهکشی اسیدی و نشت مواد معدنی و همچنین تخلیه مواد شیمیایی باشد
که می تواند باعث کاهش بیشتر pH آب شود.
اما رسوبات موجود در خاک و همچنین سنگهای رسوبی از مواد معدنی تشکیل شده است که برای خنثی سازی اسید در آب کار می کنند.
آنها به عنوان فیلترهای اولیه آب عمل می کنند ، به همین دلیل آبی که در اعماق زیر زمین قرار دارد قلیایی می باشد.
آب موجود در آبهای زیرزمینی کم عمق در مقایسه اسیدی است.
این به دلیل عدم توانایی سنگهای دگرگونی و آذرین در خنثی سازی محتوای اسید در آب است.

  1. شما را در معرض فلزات سنگین قرار می دهد.

نوشیدن آب اسیدی بدن شما را در معرض فلزات سنگین و مواد معدنی موجود در آب قرار می دهد.
آب اسیدی اغلب مشکلاتی را برای لوله ها ایجاد می کند ، زیرا بسیار خورنده است و منجر به آسیب می شود.
حال ، اگر این نوع آب می تواند به لوله های شما آسیب برساند ، تصور کنید که چه بلایی می تواند برای بدن شما بیاورد.
فلزات و مواد معدنی موجود در آب اسیدی می تواند شامل آهن ، مس ، منگنز و روی باشد.
قرار گرفتن در معرض بیش از حد این فلزات ممکن است منجر به بیماری و مسمومیت شود.
آب اسیدی همچنین می تواند طعم نسبتاً فلزی و نامطبوعی داشته باشد ، که دقیقاً همان چیزی نیست که شما از آبی که می نوشید می خواهید.

  1. با گذشت زمان به دندانهای شما آسیب می رساند.

دهان شما در حال حاضر پر از اسیدهای طبیعی زیادی است که مواد غذایی و باکتری ها را تجزیه می کند.
تلاش برای تمیز کردن آن با اسید بیشتر از طریق آب اسیدی فقط اثر ضد تولید خواهد داشت.
آب اسیدی می تواند باعث شود اسید موجود در دهان شما حتی بیشتر کار کند و دندان های شما را سریعتر خورده کند.
و اگر بتواند دندان های شما را خورده ، به راحتی می تواند به لثه های نرم شما نیز آسیب برساند.

  1. کودکان خردسال را در معرض خطر قرار دهد.

آب اسیدی مملو از فلزات و آلاینده ها است و هیچ کس به خصوص کودکان خردسال نباید آن را مصرف کند.
آنها به دلیل رشد سریع بدن خود بیشتر در معرض خطر هستند ،
به این معنی که سیستم های آنها با سرعت بیشتری نسبت به بزرگسالان مواد مغذی و همچنین آلاینده ها را جذب می کنند.
افزایش سطح آلاینده های فلزی موجود در آب اسیدی می تواند مشکلات زیادی در سلامتی ایجاد کند
که می تواند برای کودکان کشنده یا ناتوان کننده باشد.
استفراغ ، اسهال ، بیماری های کلیوی ، بیماری های کبدی ، گرفتگی معده و حالت تهوع از مهمترین موارد بهداشتی است
که در اثر مصرف آب اسیدی ایجاد می شود.

  1. به سیستم لوله کشی شما آسیب می رساند.

به دلیل سطح اسیدی بالا در آب ، لوله کشی ممکن است آسیب ببیند و خورده شود.
حتی می تواند مس را درست در لوله ها حل کند که خبر بدی برای انسان است.
اگر مس موجود در لوله ها آب آشامیدنی شما را آلوده کند ، می تواند مشکلات جدی ایجاد کند.
اگرچه مس یک نیاز روزانه غذایی برای انسان است ،
اما وجود بیش از حد مس در بدن می تواند منجر به آسیب کلیه و  یا کبد شود.
برای دریافت نشانه ای مطمئن از آب اسیدی ، لوله های خود را بررسی کنید.
مواردی که باید مورد توجه قرار گیرد شامل لکه های سبز آبی روی لوله های مسی ، لکه های قرمز روی آهن گالوانیزه ، نشتی و مشکلات خوردگی سیستم است.

  1. کلسیم

بدن شما توانایی کمتری در جذب کلسیم با مقدار زیادی آب اسیدی در سیستم خود دارد.
این منجر به از دست رفتن سریعتر استخوان در مدت زمان طولانی می شود.
مصرف آب قلیایی ، در مقابل آب اسیدی ، باعث جذب بیشتر کلسیم می شود.
به این دلیل که مواد معدنی مانند کلسیم 30٪ بیشتر از غذا از آب جذب می شود.

  1. باعث بیماری دستگاه گوارش می شود

شسته شدن فلزات از آب اسیدی اغلب منجر به ناراحتی دستگاه گوارش می شود.
هر زمان که بیش از حد در معرض باقی مانده روی از لوله قرار بگیرید ،
می توانید حالت تهوع ، اسهال و استفراغ پیدا کنید.
حتی در اثر قرار گرفتن بیش از حد در برابر مس می توانید همین علائم را داشته باشید.
60٪ از تأمین آب عمومی از منابع سطحی یا کم عمق آب حاصل می شود که به دلیل تخریب در سنگ بسترها ، دی اکسید کربن و فیلتراسیون طبیعی محدود ، اسیدی تر شناخته می شود.

آیا آب اسیدی فوایدی دارد؟

آب اسیدی هنگام بلع و پردازش داخلی بدن انسان می تواند بد باشد.
اما ، با استفاده موضعی ، می تواند مفید باشد.
این خاصیت قابض طبیعی دارد که آن را برای شستشوی صورت ایده آل می کند.
این ممکن است به تسکین خارش و خشکی ناشی از مشکلات پوستی مانند پسوریازیس ، اگزما ، آکنه و پای ورزشکار کمک کند.
استفاده از آب اسیدی برای شستشو و شستشوی موها نیز برای پوست سر مفید است.
این ممکن است به کاهش بروز شوره کمک کند.
خاصیت ضد عفونی کننده و ضد باکتریایی آن همچنین باعث می شود که برای شستشوی موثر دست و همچنین عقیم سازی زخم های جزئی و سطوح آشپزخانه مناسب باشد.
آب اسیدی همچنین برای شستشو و تمیز کردن میوه ها ، گوشت ها و سبزیجات ایده آل است.
هر آبی که در سطح pH 3 باشد می تواند عامل بیماریزایی را از بین ببرد و آثار سموم دفع آفات را در اولین تماس از بین ببرد.
آب اسیدی همچنین باعث رشد سالم گیاهان می شود. این ماده به دفع اشکالات و آفات مضر کمک می کند ، تجدید قارچ ها را محدود می کند و حتی ماندگاری گل های شاخه بریده را در گلدان ها افزایش می دهد.
آب اسیدی دارای اثرات ناخوشایند بسیاری است که باعث چندین بیماری سلامتی در افراد می شود.
اما ، این بدان معنا نیست که شما باید حضور آن را در خانه خود کاملاً از بین ببرید زیرا چندین مزیت سطحی نیز دارد.

آب معدنی

استفاده ازآب معدنی برای سلامتی

آب معدنی از مخازن زیرزمینی حاصل می شود. برخلاف آب آشامیدنی معمولی ، آب معدنی تحت فرآیند شیمیایی قرار نمی گیرد.

همانطور که از نامش پیداست ، آب معدنی حاوی مقادیر زیادی مواد معدنی ، به ویژه منیزیم ، کلسیم و سدیم است.

فواید آب معدنی برای سلامتی چیست؟

  • منیزیم
  • فشار خون
  • جریان خون
  • استخوان ها
  • گوارش

اما آیا آب معدنی از آب معمولی بهتر است و چه فوایدی دارد؟

در این مقاله برخی از مزایای بهداشتی مرتبط با نوشیدن آب معدنی مورد بحث قرار می گیرد.
همه موجودات زنده برای زنده ماندن به آب نیاز دارند.
آب نه تنها از عملکردهای اساسی جسمی پشتیبانی می کند ، بلکه مواد مغذی حیاتی را نیز فراهم می کند
که بدن به تنهایی تولید نمی کند.
در حالی که اکثر مردم در ایالات متحده به آب آشامیدنی تمیز دسترسی دارند ،
بسیاری از مردم آب معدنی بطری را به دلیل خلوص قابل درک و مزایای بالقوه سلامتی آن انتخاب می کنند.

آب معدنی چگونه با آب معمولی مقایسه می شود؟
بر اساس شواهد موجود ، تفاوت ها چندان چشمگیر نیستند.
هر دو نوع حاوی مواد معدنی هستند و به نوعی فرآوری می شوند.
با این حال ، طبق تعریف ، آب معدنی باید حاوی مقدار معینی مواد معدنی باشد و فرآیند بطری سازی در منبع انجام می شود.
آب شیر حاوی مواد معدنی اضافه شده از جمله کلسیم ، منیزیم و پتاسیم است.
آب سخت شیر ​​حاوی مواد معدنی بالاتری است که برخی آن را سالم تر می دانند.
با این حال ، مواد معدنی موجود در آب سخت رسوباتی ایجاد می کند که می تواند باعث خوردگی لوله ها یا محدود کردن جریان شود.
همچنین ، علیرغم تلاش تأمین کنندگان آب عمومی ، آلودگی های حاصل از لوله های زنگ زده یا نشتی می توانند آب آشامیدنی را آلوده کنند.

طبق اداره غذا و دارو (FDA) ، آب معدنی باید حداقل حاوی 250 قسمت در هر میلیون ماده جامد محلول باشد.
FDA این تولیدکنندگان را از افزودن مواد معدنی به محصولاتشان منع می کند.
مواد معدنی که اغلب در آب معدنی وجود دارند عبارتند از:

  • کلسیم
  • منیزیم
  • پتاسیم
  • سدیم
  • بی کربنات
  • اهن
  • فلز روی

بر خلاف آب لوله کشی ، آب معدنی در منبع بطری قرار می گیرد.
برخی از افراد به دلیل خلوص قابل درک و کمبود درمان های ضدعفونی کننده شیمیایی ، آب معدنی را ترجیح می دهند.
با این حال ، آب معدنی ممکن است مقداری فرآوری شود.
این می تواند شامل افزودن یا حذف گاز دی اکسید کربن (CO2) یا از بین بردن مواد سمی ، مانند آرسنیک باشد.
CO2 به جلوگیری از اکسیداسیون کمک کرده و رشد باکتریها را در آب معدنی محدود می کند.
آب گازدار طبیعی CO2 خود را از منبع تأمین می کند.
تولیدکنندگان همچنین می توانند آب خود را پس از استخراج با CO2 تزریق کنند.

در بخشهای بعدی پنج مزیت احتمالی نوشیدن آب معدنی مورد بحث قرار می گیرد.

  1. منبع منیزیم

آب معدنی بطری شده و آب شیر می توانند منبع منیزیم باشند.
این ماده مغذی در تنظیم فشار خون ، سطح گلوکز خون و عملکرد عصبی نقش اساسی دارد.
برخی منابع منیزیم بیشتر یا کمتر از منابع دیگر دارند.
مقدار منیزیم در آب بسته به منبع می تواند از 1 میلی گرم در لیتر (میلی گرم در لیتر) تا بیش از 120 میلی گرم در لیتر باشد.

مقدار توصیه شده روزانه برای منیزیم به شرح زیر است:

310-320 میلی گرم برای زنان بالغ

400-420 میلی گرم برای مردان بزرگسال

طبق دفتر مکمل های غذایی ، بیشتر مردم در ایالات متحده کمتر از مقدار توصیه شده منیزیم مصرف می کنند.

در زیر برخی از علائم کمبود منیزیم آورده شده است:

  • از دست دادن اشتها
  • خستگی
  • ضعف عضلانی
  • تهوع و استفراغ
  • کمبود شدید ممکن است باعث موارد زیر شود:
  • بی حسی یا سوزن سوزن شدن
  • گرفتگی عضلات
  • سطح پایین کلسیم یا پتاسیم
  • تغییرات خلق و خوی
  • ضربان قلب نامنظم
  • تشنج
  1. کاهش فشار خون

داشتن مقادیر کم منیزیم ممکن است به فشار خون بالا ، نارسایی احتقانی قلب و شرایطی منجر شود که ضربان قلب نامنظم باشد.
آب معدنی غنی از منیزیم ممکن است به کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی کمک کند.
یک مطالعه مقیاس کوچک در سال 2004 که شامل 70 بزرگسال مبتلا به فشار خون مرزی و سطح پایین منیزیم بود ،
نشان داد که نوشیدن 1 لیتر آب معدنی در روز فشار خون آنها را کاهش می دهد.

  1. تنظیم گردش خون

آب معدنی ممکن است حاوی مقادیر زیادی کلسیم ، منیزیم و پتاسیم باشد که همگی باعث گردش خون می شوند.
کلسیم برای ساخت و نگهداری استخوان های قوی لازم است. همچنین میزان و ریتم ضربان قلب را تنظیم می کند.

  1. تقویت استخوان ها

کلسیم موجود در آب معدنی ممکن است به تقویت استخوان های فرد کمک کند.
آب معدنی حاوی کلسیم است که به تقویت استخوان کمک می کند.
وقتی بافت استخوان شکسته می شود ، بدن استخوان جدیدی در جای خود رسوب می کند.
در دوران بلوغ ، استخوان جدید سریعتر از تجزیه استخوان قدیمی رسوب می کند.
با این حال ، پس از 20 سالگی ، از دست دادن استخوان می تواند از استخوان سازی پیشی بگیرد ،
که می تواند منجر به ضعیف شدن استخوان شود.
ورزش منظم و رژیم های غذایی غنی از کلسیم می تواند باعث تقویت استخوان ها و جلوگیری از تحلیل رفتن استخوان شود.
آب معدنی حاوی کلسیم است که به تقویت استخوان کمک می کند.
وقتی بافت استخوان شکسته می شود ، بدن استخوان جدیدی در جای خود رسوب می کند.
نویسندگان یک مطالعه در سال 2017 مقایسه کردند که چگونه بدن کلسیم را از شیر ، مکمل های کلسیم و آب معدنی جذب می کند. آنها نتیجه گرفتند که در واقع آب معدنی با مقادیر زیاد کلسیم می تواند باعث افزایش ذخیره کلسیم بدن شود.
منیزیم همچنین از استخوان های قوی پشتیبانی می کند.
نتایج یک مطالعه کوهورت مقیاس بزرگ در سال 2014 نشان داد که زنان مسن با مصرف منیزیم زیاد ، بیش از 422.5 میلی گرم در روز ، دارای تراکم استخوان بیشتری نسبت به افرادی هستند که ماده معدنی مصرف کمتری دارند.

  1. ارتقا سلامت دستگاه گوارش

دریافت مقدار کافی منیزیم در رژیم غذایی می تواند از یبوست جلوگیری کرده و سلامت دستگاه گوارش را بهبود بخشد.
منیزیم آب را به روده می کشد که باعث بهبود قوام مدفوع می شود.
همچنین باعث شل شدن عضلات روده می شود و از حرکات منظم روده پشتیبانی می کند.
طبق یافته های یک مطالعه کنترل شده تصادفی ، نوشیدن آب معدنی حاوی سولفات منیزیم و سولفات سدیم منجر به دفعات بیشتر حرکات روده و بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به یبوست می شود.

خطرات

نوشیدن آب معدنی به طور کلی بی خطر است.
تحقیقات بسیار کمی به تأثیرات منفی فوری سلامتی در ارتباط با نوشیدن آب معدنی ساده اشاره دارد.
آب معدنی گازدار حاوی اسید کربنیک است که می تواند باعث سکسکه یا نفخ شود.
اما ممکن است آب معدنی و سایر آبهای بسته بندی شده آلاینده های خاصی داشته باشند.
طبق تعریف ، آب معدنی باید حداقل مقدار میکروب را داشته باشد.
علاوه بر این ، آب معدنی نمی تواند همان فرآیند ضدعفونی آب شیر را انجام دهد زیرا در منبع بطری بسته می شود ،
بنابراین دامنه میکروب ها می تواند متفاوت باشد.

سمیت پلاستیکی

بسیاری از ظروف پلاستیکی حاوی بیس فنول A یا BPA هستند.
این ماده شیمیایی می تواند عملکرد طبیعی هورمونی را مختل کند.
پلاستیک های کوچک ، ذرات ریز پلاستیکی ، یکی دیگر از نگرانی های احتمالی است.
دانشمندان پلاستیک های کوچک را در غذاها و نوشیدنی ها و همچنین محصولات دریایی ، آبجو و نمک سفره شناسایی کرده اند.
در سال 2018 ، محققان یک بررسی سیستماتیک از داده های فعلی در مورد سمیت پلاستیک منتشر کردند.
در حالی که آنها اذعان می کنند که تحقیقات بیشتری لازم است ،
نویسندگان گزارش می دهند که به نظر نمی رسد پلاستیک های ریز پلاستیک در آب معدنی بطری شده خطری برای ایمنی ایجاد کنند.
آب گازدار می تواند به مینای دندان آسیب برساند.
آب گازدار دارای pH کمتری نسبت به آب معمولی است و آن را کمی اسیدی می کند.
طبق یک مطالعه اخیر ، آب گازدار تولید شده توسط یک کربناتور سودا به طور قابل توجهی سختی مینای دندان را در محیط آزمایشگاه کاهش می دهد.
با این حال ، هنوز آب گازدار تأثیر کمتری نسبت به نوشیدن نوشابه روی دندان دارد.
یک مطالعه نشان داد که آب گازدار با طعم و مزه کمتر از نوشابه خطر مینای دندان را دارد.

نگرانی های زیست محیطی

یک مسئله مهم در مورد آب معدنی شامل ظرف است.
تولید گسترده بطری های پلاستیکی باعث آلودگی می شود و عواقب جدی برای محیط زیست به همراه دارد.

در یک مطالعه 2016 ، محققان اثرات مختلف زیست محیطی تصفیه منظم آب ،
آب معدنی در بطری های پلاستیکی و آب معدنی در بطری های شیشه ای را بررسی کردند.

آنها دریافتند که روشهای فرآوری آب لوله کشی مطلوب ترین گزینه است.
دانشمندان همچنین متذکر شدند که تولید بطری های شیشه ای بیشترین مقدار ماده اولیه را مصرف می کند
و بیشترین انرژی را نیز می طلبد.

آب معدنی حاوی مقادیر زیادی منیزیم ، کلسیم ، سدیم و سایر مواد معدنی مفید است.

مطالعات نشان می دهد که نوشیدن آب معدنی ممکن است فوایدی برای سلامتی داشته باشد ،
اگرچه تحقیقات اندکی نشان می دهد که این برای سلامتی فرد بهتر از آب شیر است.
همچنین ، در ایالات متحده ، EPA دقیقاً کیفیت آب لوله کشی را تنظیم می کند تا اطمینان حاصل شود که از میکروب های مضر در امان است.
آب شیر همچنین حاوی مواد معدنی اضافه شده است ، و آن را به گزینه ارزانتری برای آب معدنی تبدیل می کند.
نوشیدن آب معدنی گازدار ممکن است باعث فرسایش دندان شود ،
اما به همان اندازه نوشیدنی های شیرین قند مانند نوشابه های گازدار نیست.

آب تصفیه شده

آب تصفیه شده معمولاً با تصفیه آب آشامیدنی یا آب زیرزمینی تولید می شود.
ناخالصی هایی که ممکن است لازم باشد حذف شوند:

  • یونهای غیر آلی (به طور معمول به عنوان هدایت الکتریکی یا مقاومت یا آزمایش های خاص کنترل می شوند)
  • ترکیبات آلی (معمولاً به صورت TOC یا با آزمایشات خاص کنترل می شوند)
  • باکتریها (با شمارش کامل زنده یا اپی فلورسانس کنترل می شوند)
  • اندوتوکسین ها و نوکلئازها (تحت نظارت LAL یا آزمایش های آنزیمی خاص)
  • ذرات معلق (به طور معمول توسط فیلتراسیون کنترل می شود)
  • گازها (به طور معمول در صورت لزوم با گاززدایی مدیریت می شود)

 

چه تفاوتی بین آب مقطر ، آب چشمه و آب تصفیه شده وجود دارد؟

آب آشامیدنی

آبی که برای نوشیدن در نظر گرفته شده است.
این برای مصرف انسان بی خطر است و از یک منبع شهری تهیه می شود.
هیچ ماده اضافه شده ای به غیر از آنچه برای هر آب لوله کشی معمول و بی خطر تلقی می شود ، مانند فلوراید ، وجود ندارد.

آب مقطر

آب مقطر نوعی آب تصفیه شده است.
این آبی است که یک فرآیند فیلتراسیون دقیق را پشت سر گذاشته است تا نه تنها از آلاینده ها بلکه مواد معدنی طبیعی نیز از بین برود. این آب برای استفاده در وسایل کوچک بهتر است – مانند گلدان های آب گرم یا اتو بخار ، زیرا اگر از آن استفاده کنید ،
آنقدر مواد معدنی تجمع پیدا نخواهید کرد که معمولاً هنگام استفاده از آب لوله کشی به دست می آورید.
اگرچه به نظر می رسد ضد شهودی است ، اما این آب لزوماً برای مصرف انسان بهترین نیست ،
زیرا تمام مواد معدنی طبیعی و غالباً مفید آب وجود ندارد.

 

آب خالص

آب خالص آبی است که از هر منبعی می آید ، اما برای از بین بردن مواد شیمیایی یا آلودگی تصفیه شده است.
انواع تصفیه شامل تقطیر ، یونیزاسیون ، اسمز معکوس و فیلتراسیون کربن است.
مانند آب مقطر ، دارای مزایا و معایبی است ،
از مزایای آن این است که ممکن است مواد شیمیایی بالقوه مضر خارج شود و معایب آن این است که مواد معدنی مفید نیز خارج می شوند.

 

آب چشمه

این همان چیزی است که شما اغلب در آب بطری پیدا می کنید.
این از یک منبع زیرزمینی است و ممکن است تحت درمان و تصفیه قرار نگرفته باشد.
اگرچه آب چشمه جذاب تر به نظر می رسد (مانند بسیاری دیگر ، من تصور می کنم آب چشمه من از یک چشمه شتابان در پایه کوه بلند و پوشیده از برف می آید) ، اگر گزینه دیگری دارید ، لزوما بهترین آب برای نوشیدن نیست.
مطالعات انجام شده توسط NRDC (شورای دفاع از منابع طبیعی) آلودگی های موجود در آب بطری مانند کلی فرم ، آرسنیک و فتالات را پیدا کرده است.
بسیاری از آب های بطری شده به عنوان آب چشمه برچسب گذاری شده اند ، اما منبع این آب اغلب یک رمز و راز است ،
همانطور که این گزارش گروه کاری محیط زیست روشن می کند.
این مبحث در سالهای اخیر یکی از موضوعات محبوب بوده و بحث و جدال بسیاری را در پی داشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *