دانستنیها

آب سالم و کشاورزی

آب سالم و کشاورزی

نقش آب در توسعه کشاورزی

کشاورزی، مسلما، در جذب سهم عمده منابع آب قابل استفاده در جهان بسیار موفق بوده است.

اگر جمعیت جهان به اندازه کافی تغذیه شود، بدون تخریب بیشتر و تخریب خدمات اکوسیستم حیاتی این سیاره، یک رویکرد جدید و مناسب برای تخصیص منابع آب ضروری است. بهره وری آب باید به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یابد و تجزیه و تحلیل هزینه-سود اقتصادی می تواند در چنین پروسه ای نقش مهمی داشته باشد. با این حال، این اقدامات اقتصادی به تنهایی کافی نخواهد بود باید با نوآوری های تکنولوژیکی و تغییرات نهادی به منظور تشویق توزیع مجدد منابع در حوزه های “مشترک” آب، مورد نیاز باشند.

آب دارای ویژگی های منحصر به فرد است که هر دو تخصیص و استفاده از آن را به عنوان یک منبع توسط کشاورزی تعیین می کند. استفاده کشاورزی از آب برای آبیاری به خودی خود بستگی به منابع زمینی دارد.

آب سالم و کشاورزی

 

در شرایط کمبود آب و افزایش تقاضا برای استفاده غیر کشاورزی (خانگی و صنعتی) از آب، مجددا ارزیابی منابع اختصاصی آب اجتناب ناپذیر است. در کشورهای در حال توسعه، کشاورزی آب آشامیدنی نقش مهمی در کمک به امنیت غذایی داخلی و کاهش فقر دارد. بنابراین دستیابی به این اهداف مستلزم تخصیص مناسب آب به کشاورزی است. تبیین چنین تخصیصی مستلزم آن است که کشاورزی آبیاری یک وسیله مقرون به صرفه برای دستیابی به اهداف سیاسی یا اجتماعی ذکر شده مانند امنیت غذایی و کاهش فقر باشد و همه موارد اضطراری در مکانیسم آن مورد توجه قرار گیرد. تخصیص آب آبیاری بهتر در بخش های کشاورزی کشورهای در حال توسعه برای دستیابی به کارایی بیشتر در استفاده از آب آبیاری و زیرساخت های آبیاری موجود تخصیص مجدد نیز برای کاهش آلودگی و شور شدن زمین های آبی ضروری است، برای کاهش اثرات منفی محیطی و دیگر اثرات خارجی آبیاری (ناشی از بیش از حد استخراج آب های زیرزمینی و تخلیه و آلودگی آب های سطحی)باید رویکردی در نظر گرفته شود.

اساس این رویکرد پیشنهادی، تصویب چشم انداز اکوسیستم کاربردی برای منابع آب است که مدیریت منابع آب را در حداقل یک مقیاس حوزه آبریز پایه گذاری می کند.

 

ویژگی های اقتصادی آب

آب محصولاتی را فراهم می کند (مانند آب آشامیدنی، آب آبیاری) و خدمات (به عنوان مثال تولید برق، تفریحی و لوازم خانگی) که توسط کشاورزی، صنعت و خانوارها تامین می شود. تأمین بسیاری از این کالاها و خدمات، با کیفیت آب موجود تعیین شده است. مدیریت و تخصیص آب مستلزم در نظر گرفتن ویژگی های منحصر به فرد آن به عنوان یک منبع است.

آب مورد استفاده برای آبیاری می تواند از ذخایر آبهای زیرزمینی پمپ شود یا از رودخانه ها یا اجسام آب های سطحی ذخیره شده خارج شود. این محصول به وسیله سیل، از طریق کانال ها به عنوان یک اسپری یا قطره از نازل ها اعمال می شود. گیاهان همچنین آب مورد نیاز خودر ااز بارش دریافت می کنند. آب به داخل خاک نفوذ می کند، به صورت آب سطحی تبخیر می شود.

این آب می تواند توسط مواد شیمیایی زراعی (کود، علف کش ها و آفت کش ها) آلوده شود، ویا با پساب زباله های حیوانی از بین می روند. با این حال، آلودگی می تواند کاهش یابد، زیرا آب از طریق فرایندهایی که شامل جذب، تبادل یونی، تصفیه، بارش و تجزیه زیستی است، از زمین عبور می کند. آب های زیرزمینی نیز می تواند منبع آلودگی باشد.

هنگامی که سطح رودخانه ها کم و سطح آب های زیرزمینی بالا است، آب های زیرزمینی می توانند سطوح آب سطحی را شارژ کنند، که باعث ایجاد ارتباط دو جانبه بین منابع و سطح آب های زیرزمینی می شود.

کنترل و جلوگیری از مصرف آب آسان نیست. به طور معمول، تنها مقدار کمی از آب مصرفی مصرف می شود. مصرف آب منحصر به فرد، در استفاده از آن است. مصرف آب در گیاهان، حیوانات یا محصولات صنعتی حفظ می شود، بنابراین برای استفاده های دیگر در دسترس نیست.

آب سالم و کشاورزی

تسلط مصرف آب کشاورزی

آبیاری بخش مهمی از تولیدات کشاورزی در بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. زمین های آبی، دوبرابر تولید محصولات کشاورزی را در کشورهای در حال توسعه فراهم می کنند و حدود یک پنجم از این مناطق را تشکیل می دهند. واگرایی در این آمار نشان دهنده بازده بالا محصول و کشت چندگانه است که از طریق آبیاری به دست می آید کشورهای در حال توسعه به طور خاص وابسته به آبیاری هستند. تولید مواد غذایی در کشورهای در حال توسعه در پاسخ به نیازهای جمعیت در حال گسترش و افزایش رفاه در حال افزایش است. بعضی از این تقاضا با افزایش بهره وری از کشاورزان با بارندگی به دست می آید، بعضی ها از طریق افزایش واردات، اما کشاورزی با آب سالم کمک زیادی خواهد کرد.

کشاورزی بزرگترین کاربر آب در تمام مناطق جهان است به جز اروپا و آمریکای شمالی در سال ۲۰۱۰، ۷۰ درصد از مصرف آب و ۹۳ درصد مصرف آب در سرتاسر جهان مربوط به کشاورزی بود. نیاز آب به کشاورزی نسبت به نیازهای آب برای نیازهای انسانی بیشتر است. بدن انسان نیاز به حدود ۳ لیتر آب در روز دارد

برای استفاده های داخلی مردم هر روز حدود ۳۰ تا ۳۰۰ لیتر آب برای هر فرد مصرف می کنند؛برای رشد نیازهای غذایی روزانه مردم نیاز به ۳۰۰۰ لیتر آب برای هر فرد در روز است.

در سراسر جهان، استفاده از آب و استفاده از مدیریت آن، عامل مهمی در افزایش بهره وری کشاورزی و اطمینان از قابل پیش بینی در خروجی بوده است. آب برای ایجاد توان بالقوه زمین و ایجاد گونه های بهبود یافته هر دو گیاه و حیوانات ضروری است تا از سایر عواملی که باعث افزایش تولید می شود، استفاده شود. با افزایش بهره وری، مدیریت پایدار آب (به ویژه هنگامی که با خشک کردن کافی کار می کند) کمک می کند تا تولید بهتری را برای مصرف مستقیم و دفع تجاری تضمین کنید تا تولید مازاد اقتصادی لازم برای بالا بردن اقتصادهای روستایی را افزایش دهد.

از دهه ۱۹۶۰، تولید جهانی مواد غذایی حداقل با رشد جمعیت جهان همراه بوده است و غذای بیشتری در سرتاپی به طور کلی در حال کاهش قیمت است، اما هزینه آن برای منابع آب است. در اواخر قرن بیست و یکم، کشاورزی به طور میانگین ۷۰ درصد از کل آب مصرفی را استفاده می کرد و FAO برآورد می کند که انتصاب های جهانی برای آبیاری تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱۴ درصد افزایش خواهد یافت. در

حالی که این میزان بسیار کندتر از سال های ۱۹۹۰ است ، تنش کمبود آب پیش بینی می شود که به صورت محلی رشد کند و در بعضی موارد به صورت منطقه ای، محدود کردن تولید مواد غذایی محلی باشد.

بهبود آب مصرفی کشاورزی در کشاورزی آبیاری و زراعی نقش مهمی در مقابله با استرس کمبود آب دارد. بهبود بهره وری آب در اغلب موارد به معنای به دست آوردن محصول به همان اندازه که ممکن است در هر حجم آب – “محصول بیشتر برای هر قطره”.

کشاورزان پولدار ممکن است ترجیح دهند که حداکثر درآمد را برای یک واحد آب تعیین کنند – در حالی که رهبران و سیاست گذاران جامعه ممکن است برای حداکثر اشتغال و درآمد حاصل از بخش کشاورزی هدف قرار دهند. بنابراین به معنای وسیع، افزایش بهره وری در کشاورزی می تواند منجر به سود بیشتر برای هر واحد آب از منابع طبیعی شود. با این حال، تغییرات ناشی از مصرف آب کشاورزی نیاز به پاسخ های دولت ها برای اطمینان از استفاده مولد و پایدار از منابع زمین و آب که وابسته به کشاورزی است.

چگونگی بهینه سازی آب برای کشاورزی

 

۱٫ تامین آب برای یک کشاورزی مطمئن و اقتصادی

استفاده از آب کشاورزی، مصرفی است و کشاورزی آبیاری با ضرورت به مقدار زیادی آب برای تولید مواد غذایی نیاز دارد. با این حال، فن آوری های صرفه جویی در آب در دسترس هستند و می توانند به طور قابل توجهی ضایعات را کاهش دهند آب آشامیدنی و فاضلاب به عنوان منابع آب غیر متعارف شناخته می شوند.

۲٫ ایجاد رویکرد جدید در مدیریت آب کشاورزی

برای توسعه سیستم های آبیاری موجود، سرمایه گذاری های بزرگی صورت گرفته است. با این حال عملیات / تعمیر و نگهداری و توانبخشی در بخش های عمومی و خصوصی کم است. تلاش های اصلاحی شامل تغییرات سازمانی با انتقال مسئولیت های عملیاتی و نگهداری به انجمن های کاربران آب و رویه های بهبود هزینه های جدید است.

۳٫ مدیریت آب آشامیدنی و مقرون به صرفه برای کشاورزی را توسعه دهید

زهکشی برای جوامع روستایی کوچک که ممکن است مجبور به تکیه بر قدرت دستی و حیوانی (مثلا پمپ های چرخشی) باشند ضروری است.

۴٫ کاهش اثرات زیست محیطی و بهداشتی سیستم های جدید و موجود

آبیاری ضعیف و زهکشی منجر به از دست دادن آب و همچنین گسترش بیماری های ناشی از آب، آلودگی و شور شدن حدود ۱۰ درصد از زمین های آبیاری جهان شده است، در نتیجه باعث کاهش بهره وری می شوند بنابراین طراحی و مدیریت سیستم های آبیاری و زهکشی بهتر است

فروش دستگاه های تصفیه آب خانگی ، اداری و صنعتی

کارشناسان فنی واحد خدمات پس از فروش ما همواره آماده پاسخگویی به مشکلات و سوالات مصرف کنندگان خواهند بود.

تماس ۰۹۱۹۹۸۲۱۲۱۲ -۷۷۱۸۷۱۷۷

Related Posts

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *